Noordzeeduiken: HMS Cressy en REM 3

Na een half jaar proberen is het dan eindelijk gelukt: we zijn wezen wrakduiken op de Noordzee! Sinds de herfst is elk weekend weggeblazen door te hoge golven, maar de afgelopen week waren de voorspellingen perfect en zondag stond er dan ook een golfslag van wel 20cm 😉 Een blauwe lucht met lekker warm zonnetje en bijna geen wind maakten de omstandigheden perfect voor de duik. Om 8 uur vertrok de Aquila vanuit de haven van Scheveningen richting de drie Britse kruisers HMS Aboukir, Cressy en Hogue. Deze drie wrakken liggen op 40km uit de kust en het plan was te duiken op de HMS Aboukir. Doordat het de eerste tocht van het seizoen was stonden de GPS-systemen echter op de verkeerde kaarten ingesteld en was de Aboukir onvindbaar. Peilen bij de HMS Cressy leverde wel een wrak op en de shotline ging overboord.

Patrick en Claire samen met Bas waren team 1 en daalden af langs de lijn. Beneden vonden ze helaas een kale zandvlakte: de lijn lag naast het wrak. Ondanks 30 minuten zoeken en erg dichtbij te zijn geweest kwamen ze na één sepiola gezien te hebben en het anker te hebben gelicht weer boven. Een goede oefening, maar geen wrak. Ondertussen is er een tweede shotline uitgegooid en deze bleek beter te liggen. Saskia en ik, onder begeleiding van Rutger, daalden dan ook al snel af tot we de eerste pantserplaten in de slijtgeul naast het wrak troffen. De reel werd afgeknoopt en we konden op verkenningstocht.

1978814_10203519801143818_1208062604_n

Uiteraard tegen de (ietwat pittige) stroming in beginnen en langs het op de kop liggende wrak van de Cressy naar de boeg gedoken. Alles is overgroeid met zeeanjelieren in wit, oranje en roze tinten en steenbolken schuilen tegen de stroming in de ruimten tussen de pantserplaten naast het wrak. Bij de boeg zijn we gekeerd, waarna een tweede keer uitzwemmen over de romp van het wrak heen ons in rustiger water bracht. Hier lagen diverse zware granaten verspreid over de restanten van het bijna 100 jaar oude wrak. Met 15cm diameter en 100 pond geen laffe munitie. Het hielp de Cressy echter niet tegen de twee torpedo’s van de Duitse U9 die haar (en de twee andere kruisers) in 1914 tot zinken bracht.

In totaal kwamen op 22 september 1914 op de drie schepen samen 1459 van de 2296 opvarenden om het leven. In tegenstelling tot de ramp met de Titanic twee jaar eerder, haalde dit echter amper het nieuws. En dat terwijl dit op slechts 40 kilometer buiten de Nederlandse kust plaats vond. Tegenwoordig zijn deze drie wrakken favoriete duikobjecten, maar ook schroothandelaars bezoeken ze regelmatig om met een grote grijper de kostbare metalen van de bodem te plukken. Zonde.

Na een ruim half uur op de bodem zijn we aan de opstijging begonnen en zo’n 10 minuten later klommen we weer aan boord van de Aquila. Lunchen, loggen, chillen, flessen omwisselen, stukje varen, nog meer chillen en 6 uur later lagen we bij het wrak van de REM-3. Deze Voorpostenboot is waarschijnlijk een door de Duitsers in de WOII ingezette voorpostenboot. Dit tot luchtafweergeschut omgebouwde vaartuig ligt wat dichter bij de kust en is ook wat minder uit elkaar gevallen. Hierdoor is dit wrak ook wat beter herkenbaar en dat is maar goed ook. We dalen namelijk samen met Bas hand over hand als eerste team af in minder dan 1 meter zicht en forse stroming. Bij het anker blijkt deze pal naast het wrak te liggen. We slepen het anker met z’n drieën een stukje dichter bij en de ketting wordt een paar slagen om een rib van het wrak geslagen zodat die nergens meer naar toe kan verplaatsen. Saskia legt de lijn en ik schiet een boeitje. Nouja… als ik niet zo lag te prutsen. Met een handje extra schiet de boei toch al snel naar de oppervlakte en weet ook de rest aan boord van de Aquila dat we het wrak gevonden hebben en ze te water kunnen.

We duiken langs het gangboord, over de boeg en lang het schip terug naar achter. Onderweg zien we nog de opbouw op het dek waar ooit het luchtafweergeschut op heeft gestaan. Deze is echter geborgen en staat nu in een museum. Ook zien we nog wat restanten verwrongen roestig staal waar recent een grijper aan het werk is geweest. Ik neem mij voor nog maar eens te kijken of ik de ‘Stop-de-sloop-petitie’ al heb getekend. Nu zien we naast steenbolken ook wat kabeljauw en ik begin spontaan honger te krijgen 🙂

Na zo’n 45 minuten hangen we bij de lijn onze veiligheidsstop te maken en de stroming staat nu haast volledig uit. Ideaal. Terug aan boord afbouwen en inpakken. Tijdens het terugvaren werken we nog een warme hap naar binnen en om 10 uur liggen we weer in de haven. Met nog 2 uur rijden liggen we uiteindelijk om half 1 ’s nachts gestrekt.

Het was een mooi dagje ervaring opdoen en een prima afsluiting van de cursus wrakduiken op de Noordzee. Bas, Annet en Rutger bedankt!

Advertenties

~ door ehoogma op april 1, 2014.

Eén reactie to “Noordzeeduiken: HMS Cressy en REM 3”

  1. […] we had an unforgettable three weeks in the Yucatan in January 2013. After that we picked up wreck diving an visited more and more caves. Last month the first trimix course was done to open up greater […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: